All Posts

“Beni kimse anlamıyor.” Ergenlik döneminde bu cümle hem gençler hem de ebeveynler için oldukça tanıdık olabilir. Ergenlik; kişinin yalnızca fiziksel olarak değil, duygusal, sosyal ve bilişsel olarak da hızla değiştiği bir dönemdir. Genç bir yandan “Ben kimim?” sorusuna cevap ararken bir yandan ailesinden bağımsızlaşmaya ve kendi kararlarını vermeye çalışır. Bu dönemde duygular daha yoğun yaşanabilir ve gençler zaman zaman kendilerini ifade etmekte zorlanabilir. Bu nedenle her

Depresyon döneminde en sık duyulan cümlelerden biri şudur: “Hiçbir şey yapmak istemiyorum.” Kişi kendini kötü hissettiği için günlük aktivitelerden uzaklaşır. Uzaklaştıkça daha az keyif veren deneyim yaşar ve kendini daha da kötü hissetmeye başlayabilir. Böylece bir eylemsizlik döngüsü oluşur. Burada önemli noktalardan biri, motivasyonun her zaman eylemden önce gelmemesidir. Bazen küçük bir adım attıktan sonra istek ve enerji yavaş yavaş ortaya çıkabilir. Bu nedenle amaç bir

“Ya kapıyı kilitlemediysem?”, “Ya bir şeyi yanlış yaptıysam?” gibi düşünceler zihnimizde belirdiğinde onları kesin olarak ortadan kaldırmak isteyebiliriz. OKB’de bu düşünceler (obsesyonlar) yoğun kaygı yaratabilir. Kişi bu kaygıyı azaltmak için kontrol etmek, sormak, araştırmak veya başka tekrarlayıcı davranışlara (kompulsiyonlar) başvurabilir. Kompulsiyon sonrasında kısa süreli bir rahatlama yaşanır. Ancak zihin bu rahatlamayı “Bunu tekrar yaparsam güvende olurum” şeklinde ö

Anksiyete çoğu zaman henüz gerçekleşmemiş bir olayın olası sonuçlarını zihnimizde tekrar tekrar canlandırmamıza neden olur. “Ya kötü bir şey olursa?”, “Ya rezil olursam?”, “Ya işler düşündüğüm gibi gitmezse?” gibi düşünceler bir süre sonra gerçekmiş gibi hissettirebilir. Özellikle felaketleştirme, en kötü ihtimali en olası sonuç gibi değerlendirmemize yol açabilir. Ancak zihnimizden geçen her düşünce bir gerçek değildir. Düşünceler; yaşadığımız deneyimler, korkularımız ve bek